Suskunluktur Senin Adin
Sokaklar kalabaliklarla dolup tasarken, kuslar sürüler halinde uçup giderken susmaktir, kendi içinde bogulmaktir çogu zaman.
Çirpinan kanatlarin arasinda kendini bambaska bir dünyada bulmaktir.
Kulaklarinda bir sürü ses yankilanip dururken, birileri sana hep bir seyler anlatmaya çabalarken, sessiz kalmaktir.
Hatiralar bir film seridi gibi geçip giderken gözlerinin önünden, resimler inadina ayakta durmaya çalisirken karsinda, aglamaya direnmektir.
Elindeki bir fincan çayi yudumlarken, birdenbire bogazina bir seylerin dügümlenmesidir.
Gizli bir haykiristir suskunluk.
Ve suskunluktur senin adin.
Seni sana anlatamamaktir suskunluk.
Dilinin ucuna gelen sözleri telasla kovmak, gözlerine bir çocuk ürkekligiyle bakakalmaktir.
Yanindayken kalbinin delice atmasina engel olamamaktir.
Sana dogru bir adim atmak ya da senden bir adim uzaklasmak, böyle sefilcesine gelgitler yasamaktir suskunluk.
Kendinle basbasa kaldiginda söyleyemedigin seylerin pismanligini yasamaktir.
Kendine kizmaktir kimi zaman, kendine karsi savas açmaktir.
Kendinle girdigin savastan yenilgiyle ayrilmaktir.
Sonra baktigim her yerde seni görmek, birilerine benzetmektir.
Seni düsünmektir suskunluk, içten içe sevmektir seni.
Ve suskunluktur senin adin…
su günlerde suskunlugu tercih ediyorum...eskiyi o kadar cok özlüyorum...en cokda eski beni ...
seni görememek acı veriyorsa ,susmaktan baska elden ne gelir...yoksa savasmalımıyım kendimle...yalnızlıgıda aldım yanıma ve gidiyorum....tesekkürler hersey adına...
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
