www.firkete.com

Gülün peşinde koşmayı tercih ederiz, kimse papatyaları umursamaz aslında ayağının altında papatya olduğunu bile görmezsin. Herkes kendi payına düşeni yaşar, bu bir paradoks. Sen birine aşık olursun, onun senden haberi yoktur, biri sana aşıktır senin de ondan, sen biri için gülken, bir başkasının ezdiği papatyasındır.

Ulaşamayacağını bilsende birini sevmek, hoşlanmadığın birinin seni sevmesinden daha iyi olduğuna inanırız. Görmezden geldiğimiz, bu sevginin kıymetini bilmeyiz. Aslında, bu bir yanılgıdır. Y.yıllardır, anlatılan aşk hikayeleri ,hep ulaşılmayana  duyulan özlemden ve onu elde etme hırsından ibarettir, Leyla ile mecnun masalında olduğu gibi. Aşk, ilk karşılaştığımızda oluşan iç etkileşimden ibarettir. Kalıcılığı ve devamı; uyum, saygı, güven ve sevgi ile oluşur. Bence sevgi, aşkın çıkış noktasıdır. Aşkın birikimi, saygı ve güven, yatırımı ise koşulsuz sevgidir.   
Öyleyse  bu durumda aşkı, sağlamlaştırıcı temel olarak kullanmak ve üzerine güçlü katlar çıkmak, aşkı hırsa kurban etmekten daha mantıklıdır.